[Y] เงินหน่ะ...มีไหมวะ? [3]
posted on 14 Nov 2011 13:34 by shirotokuroCoin 3
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”
เสียงฮาแตกของใครไม่รู้ครับ ผมฟังผมยังขำเลย
โอ้ย มุขไรของพวกมึงวะ ปวดท้องวะ ขำท้องจะระเบิดแล้ว
ห้ะ? พูดไรนะ กูเมาแล้วหรอ ใครชื่อกูวะ แล้วกูเป็นใคร กูรู้จักไอ้คุณกูไหม? เดี๋ยวจะบอกให้ว่ามันเมาแล้ว
อ้าว แล้วนี่จะลุกไปไหนวะ ขอกูพิงหน่อย ไอ้ปลาหมึก รอก่อน
พอมันลุกไปแล้ว ผมก็เลยเลื้อยไปพิงคนที่นั่งอยู่ข้างๆทันที เงยหน้าเห็นมันทำหน้าเข้มก้มลงมามอง อะไรของมึง ท้องผูกเรอะดูทำหน้าเข้า นิสัยไม่ดีเลยน้า หน้าบึ้งใส่คนอื่นเนี่ย
“ออกไป”
ไปไหนวะ ให้กูไปไหนวะ โอ้ย ขำหว่ะ ขำอย่างไร้สาเหตุ ยิ่งขำไอ้หมอนั่นยิ่งทำหน้าโหดใส่
กูไม่กลัวมึงหรอก
แล้วกูกลัวไรวะ
นั่นสิ กลัวม๊าไง กลัวม๊าเสียใจ กลัวม๊าผิดหวัง
ใครลูบหัวกูวะ สบายจังเลย กูชอบนอนตักม๊า ม๊าชอบลูบหัวกูแล้วก็ฮัมเพลงเบาๆ
เวร กูคิดไปเอง มันกำลังพยายามผลักกูอยู่ ตัวมึงใหญ่ทำไมใจแคบงี้วะ ขอกูพิงหน่อยก็ไม่ได้ ไอ้เชี่ย ไอ้ใจแคบ
แม่งมองหน้า กวนตีนหว่ะ
มันมองหน้าผมสักพักเหมือนคิดอะไรอยู่แล้วก็ล้วงกระเป๋าครับ นั่น! ผมเห็นสีเทาๆแว้บๆ กระดาษสีเทาครับ ผมรักมากๆ ขอผมหน่อยๆ
ผมพยายามตะครุบครับ มันก็ยืดแขนมันออกไปให้ไกลขึ้นอีก ผมกระโดดทับตักมันเลยครับ พยายามดึงมือมันเข้ามา ขอกูๆๆ มึงรวยแล้ว แบ่งกูหน่อย
“อยากได้มากกว่านี้หรือเปล่า?”
เสียงมันทุ้มติดหูผมเลยครับ ผมตัวแข็งทื่อ ทั้งตกใจกับการกระทำของมัน และมึนงงกับคำพูดนั้น
“อยาก อยากได้”
ดวงตามัน ผมเผลอจ้องมองไปแค่เพียงชั่วครู่ แต่เหมือนโดดดูดลงไปในสีดำนั้น เหมือนที่ๆลึกสุดในมหาสมุทร ผมไม่อาจจะต้านทานได้
หมอก
เหมือนตกอยู่ในหมอก หาทางออกไม่เจอ
“อยากได้เงินเยอะๆ”
ผมพูดออกมา มันก็เอียงคอมองผม มือมันไล้ขึ้นมาตามเอวผม ผมก็เกร็งตัวไปตามทางที่มันจับเลยครับ ได้ยินเสียงเพื่อนๆมันพูดคุยตามปกติ แต่ก็เหมือนผมกับมันหลุดมาอีกโลก
มือมันประครองแก้มผม นัยน์ตามันยังนิ่งแต่ผมรู้สึกว่ามันกำลังสนุก ผมเอียงแก้มเข้าหามือมัน เหมือนปกติครับ คนเรามักชอบการสัมผัสอยู่แล้ว มันอบอุ่น
“เคยนอนกับผู้ชายไหม?”
ผมอึ้งครับ
เหมือนฟองสบู่ที่แตกออก ผมรีบลุกออกจากตัวมันทันที ตกใจครับ เหมือนตกจากที่สูงไม่มีผิด
แล้วมึงล่ะ เคยกินตีนคนอื่นไหม?
ผมสร่างเมาเลยครับ ผลักมันออกจากตัวด้วย มันยกยิ้มมุมปากครับ ไอ้เชี่ย แม่ง ผมโมโหมาก รีบลุกขึ้นเลยครับ
“อยากได้เงินก็เดินมาหาแล้วกัน”
“ฝันไปเหอะมึง!”
มึงนอนนับวันรอไปซะเหอะ!!
...............................................
..................................
ตื่นเช้าตีห้าขึ้นมาช่วยม้าจัดร้าน กลางวันเรียน กลางคืนทำงานกลับบ้านตีหนึ่ง
เป็นแบบนี้มาจะอาทิตย์แล้ว เงินเฉพาะอาทิตย์นี้ที่ผมหาได้ก็จะเกือบหมื่นแล้วครับ งานมันดีแต่ก็น่ากลัวแบบที่ไอ้โจ๋เคยเตือนผมไว้จริงๆครับ ต้องคอยระวังตัวเองตลอด เหล้าที่ลูกค้ายื่นให้บางแก้วมียาใส่มาด้วยครับ ผมเคยเจอมาแก้วนึง พอรู้สึกตัวว่าหมดแรง คุมตัวเองไม่อยู่ ก็รีบลุกออกจากโต๊ะเดินไปที่เคาน์เตอร์แล้วบอกกับพี่เอก มองกลับไปยังเห็นไอ้คนที่วางยาผมเดินตามมาเลยครับ สงสัยจะตามมาเก็บเหยื่อ
เสียใจ มึงนะเหยื่อกู!
ตราบใดที่ได้เงินและหลบเลี่ยงเก่ง ก็รอดครับ
“เฮียคิดไว้แล้ว เฮียจะไม่ให้แกไปทำงานที่ผับนั้นแล้ว”
“ทำไมอ้ะเฮีย!”
“ไม่เห็นหรอว่าทุกวันนี้แกเป็นยังไง”
ผมอ้วกทุกเช้าครับ ปวดหัวทั้งวัน ไมเกรนขึ้น ปวดมากๆก็น้ำตาไหลเลยครับ
“ตี๋สบายดี”
“ไม่ต้องมาปากแข็ง กูไม่อยากตื่นขึ้นมาเจอมึงนอนเป็นศพนะ ขืนมึงทำอย่างนี้นานๆเขา มึงจะตายก่อนใช้หนี้หมด”
“เฮีย ตี๋รู้ตัวเองหน่า”
“ถ้ามึงรู้ตัวเอง มึงก็น่าจะรู้ตัวว่ามึงต้องหยุดได้แล้ว”
“......”
“สภาพมึงวันนั้นที่โดนยาหน่ะ มึงไม่รู้หรือไงว่ากูเสียใจแค่ไหน ที่น้องกูต้องไปเจอเรื่องแบบนี้โดยที่กูทำอะไรไม่ได้หน่ะ!”
รู้สึกเหมือนจะร้องไห้ครับ เจ็บตา แต่ไม่มีน้ำตาแล้ว เพราะเมื่อคืนผมปวดหัวร้องไห้ทั้งคืนเลยครับ ไอ้เฮียก็คอยลูบหัวปลอบใจ หายามาให้กินตามระเบียบ
เช้านี้ผมลุกไม่ไหวแล้วครับ พอยันตัวขึ้นนั่งได้ยินเสียงวิ้งๆในหู นั่งสักพักก็จะอ้วก เฮียก็รีบไปหาถุงมาให้ วิ่งถือแก้วน้ำมาให้ แล้วนั่งลูบหลังผมจนผมอ้วกหมด
สักพักม้าก็เข้ามาในห้องนอนครับ ม้าก็ดูเหนื่อยครับ
“โซ่ยตี้ ปวดหัวมากไหม?”
“ไม่อ้ะม้า ปวดนิ้ดดดดดดดดดดดเดียว”
ไอ้เฮียทำหน้า”นิ้ดดดดดดดดดดดเดียว”ล้อเลียนอยู่ข้างหลัง แม่ง อยากเอาตีนถีบจริงๆ
“ไปโรงบาลไหม หืม?” ม้าลูบหัวผมครับ ชอบสุดๆ หลับตายื่นหัวให้เลยครับ ถ้ามีหางคงกระดิกไม่หยุด
“ไม่เอาอ้ะ ตี๋อยู่บ้านได้”
“แล้วใครจะมาดูแลโซ่ยตี้หล่ะ ม้าก็ต้องทำงาน ให้ตั๊วะตี้หยุดมาดูดีไหม” ไอ้เฮียรีบพยักหน้าเลยครับ
“ตี๋ดูแลตัวเองได้ ให้ไอ้เฮียฮ้งมาอยู่ด้วย ตี๋คงป่วยอีกนาน”
“เฮ้ย! หมายความว่าไงวะ เดี๋ยวได้ซี่โครงหักแทนปวดหัวหรอกเว้ย”
“โอ้ย ตีนเฮียเบาเหมือนไรฝุ่นเกาะ กลัวตายอ้— แค่ก แค่ก”
“ดูสิ ไปเถียงเฮียเขา”
“ม๊า แบบนี้เขาเรียกบ่อตั๊วบ่อโซ่ย ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง นรกแดกหัวเลยไง ฮะๆๆ”
ดูมันมีความสุขกับอาการป่วยของผมครับ
เอาเถอะ ยกประโยชน์ให้จำเลย ผมคงต้องเลิกทำงานจริงๆครับ ไม่ไหวจริงๆ
ผมให้เฮียเอาซองที่ผมเก็บเงินให้ม้า ดูม้าจะตกใจเหมือนกันที่ผมหาเงินได้เยอะขนาดนี้ในเวลาสั้นๆ
“โซ่ยตี้ ไปทำอะไรมา? ทำไมหาเงินได้เยอะขนาดนี้”
“ตี๋ไปทำงานเด็กเสริฟมาอ้ะ เขาทิปหนัก”
ตาม้าดูเศร้ามากเลยครับ “ม้า มันไม่มีอะไรจริงๆ”
“รักในศักดิ์ศรีตัวเองนะ อาตี๋ อย่าขายตัวเอง ไม่ว่ายังไงเราก็ผ่านมันไปได้อยู่แล้ว อย่าลดค่าตัวเองแบบนั้นนะ”
“....”
“ตอบม้าสิ ม้าไม่สบายใจเลย”
“ฮะ”
ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ปวดหัวหนักขึ้นอย่างไร้สาเหตุเลยครับ ม้าลูบหัวผมอีกซักพักก็ผละมือออกไป
“ม้าไปทำงานก่อนนะ ไป อาฮ้ง”
“ฮะม้า ไอ้ตี๋ ดูแลตัวเองด้วย มีไรโทรมานะเว้ย”
“โทรแล้วทำไม เฮียจะกลับมาเรอะ”
“ปล่าว กูจะสมน้ำหน้ามึง”
“ไอ้เฮียยยยยย”
“เออ ไม่ต้องลากเสียงยาว เหมือนหลอกด่ากู ไปหล่ะๆ”
ไอ้เฮียมันเดินเข้ามาลูบหัวครับ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงประตู
ผมหลับตาลงแล้วหลับไปง่ายๆเลยครับ เพราะว่าเผลียมาหลายวัน
...................................
..........................
ผมฝัน
ฝันว่าม้ายืนหัวเราะอยู่หน้าบ้าน ข้างๆกันมีป๊ายืนอยู่ แต่ผมไม่เห็นหน้าครับ เฮียกำลังวิ่งนำผมอยู่ข้างหน้า ผมวิ่งไล่ตามเฮียเท่าไหร่ก็ไม่ทันซักที
พอผมหันไปมองม้าแป๊ปเดียว หันกลับมาเฮียก็หายไปแล้ว มองไปรอบๆกลับกลายเป็นว่ามีแต่ผู้ชายที่ผมไม่รู้จักเต็มไปหมด ในมือพวกเขาถือใบกระดาษสีน้ำตาลเต็มสองมือ
กระดาษแผ่นหนึ่งหลุดจากมือเขา ร่วงหล่นกับพื้น ผมเก็บขึ้นมาดู
ใบแจ้งหนี้...
“ออกจากบ้านได้แล้วนะ ถึงเวลาแล้ว”
ไม่นะ
บ้านนี้เป็นบ้านของผม
บ้านของเฮีย
บ้านของม๊า
บ้านของพวกเรา บ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำ บ้านที่ผมรัก
ทุกอย่างของผมอยู่ที่นี่...
................................
................................................
ผมต้องหาเงินอีกเท่าไหร่ เหมือนผมกำลังหยอดเหรียญลงในกระปุกที่ไร้ก้น
ถ้าผมไม่ไปทำงานที่ผับนั้น แล้วอะไรที่จะทำให้ผมได้เงินเยอะแบบนั้นกันหล่ะ..
“อยากได้เงินก็เดินมาหาแล้วกัน”
คำพูดของใครสักคนรอยแว่บเข้ามาในหัว
มันเป็นข้อเสนอที่น่าสนใจ แต่ผมก็รู้สึกไม่ดี เหมือนว่าม้าจะรู้ทันความคิดของผมถึงได้พูดเตือนไว้ มันเป็นงานง่าย เป็นการตอบสนองความต้องการที่เป็นเรื่องธรรมชาติ และมันก็ได้เงินเร็ว
แต่มันจะดีแล้วหรอ
ผมจะถูกตราหน้าว่าเป็นเด็กขายตัวหรือเปล่า..
เพราะถ้าสักวันหนึ่ง เมื่อมันผ่านวันแย่ๆแบบนี้ไป แล้วความลับนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมาหล่ะ ผมจะทำยังไงกับมัน?
...แต่ว่า...
ตอนนี้ในหัวมีแต่คำว่าแต่ว่าไปหมดครับ สุดท้ายก็รีบวิ่งไปห้องน้ำชั้นล่าง อาเจียนไม่หยุดเลยครับ แถมยังปวดไมเกรนหนักอีก
ตอนนี้เหลือไม่ถึง 16 วัน
...ผมจะทำยังไงดี....
................................................
.......................................
เอาวะ!!
เอาวะๆๆๆๆ
“เห่ย กูมาหาอ้ะ”
“....”
“กูจะมาบอกว่า..เอ่อ...เอ่อ ...จะพูดไงดีวะ”
“......”
“โอ้ย กูนึกไม่ออกเว้ย ให้กูเดินเข้าไปแล้วบอกมันวะ เออ กูจะนอนกะมึง ขอเงินหน่อยหรอไงวะ!!!!”
“......”
กระเป๋าเงียบ กระเป๋าไม่ตอบ มันกวนตีนมากๆครับ
ผมซ้อมพูดอยู่กับกระเป๋าสะพายครับ ตอนนี้ยังนั่งอยู่ในบ้านอยู่ เฮียกับม้าออกไปแล้วครับ วันนี้ผมตื่นสายหน่อยเลยไม่ได้ไปพร้อมกัน อานิสงค์จากอาการป่วยเมื่อวานเลยได้นอนเพลินเลยครับ
พอไปถึงมหาลัยก็บรรลัยเลยครับ งานรับน้อง! ผับพ่า กูลืมไปได้ไงวะ!
ก็สมควรจะลืมอยู่หรอก เจอแต่เรื่องใหญ่ๆจนลืมมหาลัยไปหมด
“กูบอกมึงนานแล้วเหอะ” ไอ้กล้วยทำหน้าเย้ยหยัน “เมื่อวานมึงก็หยุด ไอ้เคิ่ลเลยจับฉลากน้องรหัสให้”
“เออ แล้วได้ใครวะ”
“น้องปิ๊กวะ ปิ๊กกะจูป่าววะ 555”
“เดี๋ยวมึงเจอไฟฟ้าแสนโวลต์ แซวน้องรหัสกู”
ตอนกลางวันผมก็แอบแว่บๆผ่านคณะวิศวะครับ ไม่หวังว่าจะได้เห็นมันหรอก เพราะผมก็ยังลังเลอยู่ครับ ไม่รู้จะทำยังไงดี ถ้าไม่กล้าก็คงจะไปสมัครงานเป็นพนักงานเซเว่นครับ
“เห้ย นั่นไง น้องปิ๊ก”
อื้อหือ นั่นมันคนหรือเสาไฟฟ้าวะ!
สูงโคตร สูงกว่าเฮีย สูงสุดๆ
แต่สิ่งที่ตามมาคือความแห้งครับ ตัวมันเหมือนต้นไม้แห้งๆครับ ฮ่าฮ่า หัวนี่หาทรงไม่เจอ ใส่แว่นกรอบหนาๆ ติสต์แตกสุดๆ
“กูว่าน้องเขาผิดคณะวะ แบบนี้ต้องสินกำ”
ฮาแตกกันอีกรอบ
“สายมึงนี่ติสต์แตกจริงๆวะ”
เอ่อ กูติสต์ตรงไหนวะครับ
รำคาญผมก็เอาดินสอม้วนๆแล้วปักไว้ครับ ขี้เกียจไปตัด เจ๊หน้าปากซอยคิดผมยี่สิบแต่เจ๊ตัดให้เหมือนผมยื่นแบงค์ห้าร้อยให้ ก็ดีครับ แต่มันเสียเวลาครับ
“แล้วมึงจะประชุมรับน้องวันนี้เปล่าวะ?”
“กู..ไม่แน่ใจวะ”
มองไปลิบๆเห็นไอ้คนตัวสูงๆเดินออกมาจากตึกวิศวะครับ ไอ้หมอก..แม่งมากับเพื่อนอีกฝูงนึง กูจะไปหามึงยังไงดีวะเนี่ย
“มองไรวะ”
“มองให้ควายถามหว่ะ”
“สาดดดดดดดดดดดดดดดดด”
แต่พอมองมันแล้วก็ทำให้ผมคิดได้ ผมไม่มีเวลามาลังเลแล้วครับ
ผมจะเดินเข้าไปหามัน อย่างที่มันเคยพูดไว้....
.............................
..................
[ Coin 3 : complete ]
[13.11.54]